Καθυστερημένα εγκαίνια

Η ιδέα για το ιστολόγιο αυτό γεννήθηκε περί τα τέλη του 2008 και τις πρώτες μέρες του 2009, στη σύντομη ανάπαυλα που προσφέρουν οι διακοπές των Χριστουγέννων - επικίνδυνο πράγμα οι διακοπές, λένε!...


Γεννήθηκε στον απόηχο των γεγονότων της Αθήνας το Δεκέμβριο του 2008 και πάνω σε ένα υπόβαθρο σκέψεων και εμπειριών που πάει κάμποσα χρόνια πίσω. Χρόνια αναζήτησης βασικών εννοιών αναφοράς. Τελικά, κατέληξα, συμβιβάστηκα με δυο σύμβολα που δεν παύουν να με προκαλούν: Παιδεία και Δημοκρατία. Πίσω τους, δυο ιδανικά: Γνώση και Πολιτική Αρετή. Έστωσαν, λοιπόν. Γύρω τους, ερωτήσεις πολλές, αυθεντική αρχαιοελληνική απορία. Και η απορία γεννά Ιδέες. Τρέφει Πάθος. Παράγει οξυγόνο ψυχής και αφορμές για δημιουργία.


Η υλοποίηση του ιστολογίου άργησε μερικούς μήνες. Έπρεπε να φτάσει η "Επέτειος του Πολυτεχνείου" το Νοέμβριο του 2009 για να πω το "δεν πάει άλλο". Ας είναι. Τέλος καλό, όλα καλά.


Τέλος; Κάθε άλλο. Αρχή. Αρχή μετάβασης στη δημόσια σφαίρα. Το ιστολόγιο αυτό σηματοδοτεί προσωπικές μεταβάσεις. Έρχεται η ώρα που ξέρεις ότι οφείλεις (σε ποιον άραγε;) να μιλήσεις, να πράξεις, να δώσεις το στίγμα σου - έτσι όπως εσύ το ορίζεις και όχι όπως σου επιβάλλουν οι ποικίλες συμβάσεις-ευκαιρίες για προβολή.


Δε γράφω για να με διαβάζεις - αν το κάνεις, δική σου επιλογή, για την οποία σε ευχαριστώ ειλικρινά.


Γράφω - όποτε προλαβαίνω - γιατί κάπου πρέπει να μαζέψω αυτά που έχω να πω. Και γράφω εδώ, σε τούτο το μέσο, για να να εκθέσω τις σκέψεις μου στον καθαρό αέρα της συλλογικής νοημοσύνης. Γιατί κι αυτή υπάρχει, έστω υπνώττουσα και υπνωτισμένη πολλά χρόνια τώρα στην Ελλάδα - ή, τουλάχιστον, απούσα από τη βιτρίνα του δημόσιου βίου μας.


Στη θάλασσα, πάντα μου άρεσε ο τρόπος που τα βουνά καθρεφτίζονται πάνω της. Στο Web2.0, με προκαλεί ο τρόπος που αναπαριστά και επεκτείνει την ανθρώπινη διάνοια.


Καλό μας ταξίδι.