Greece 2.0 (ή μάλλον: n+1.0)

Ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη.
Πράγματι.
Μόνο που αυτή τη φορά οι κούκοι είναι πολλοί.
Δεν κελαηδούν στα γνωστά ξέφωτα του δάσους. 
Συνδιαλέγονται στον καθαρό αέρα 
προετοιμάζοντας, ο καθένας μόνος του αλλά και
- αυτό είναι που δεν καταλαβαίνουν 
οι παλιοί υλοτόμοι στα ξέφωτα - 
όλοι μαζί 
σε μιαν αόρατη ακόμα συλλογικότητα 
τα στοιχεία που θα συνθέσουν την αύρα
της άνοιξης.

Σινο-ελληνικά

Δε συνηθίζω να παραπέμπω σε προηγούμενες αναρτήσεις στο ιστολόγιο. Ωστόσο, στον απόηχο της πρόσφατης επίσκεψης του πρωθυπουργού της Κίνας στην Αθήνα και της ιδιαίτερης βαρύτητας που αποδόθηκε στις σχέσεις Ελλάδας Κίνας, ανακαλώ κάποιες σκέψεις που έκανα πριν εννιά μήνες:
http://pkoulouris.blogspot.com/2010/01/blog-post_04.html