Ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη.
Πράγματι.
Μόνο που αυτή τη φορά οι κούκοι είναι πολλοί.
Δεν κελαηδούν στα γνωστά ξέφωτα του δάσους.
Συνδιαλέγονται στον καθαρό αέρα
προετοιμάζοντας, ο καθένας μόνος του αλλά και
- αυτό είναι που δεν καταλαβαίνουν
οι παλιοί υλοτόμοι στα ξέφωτα -
όλοι μαζί
σε μιαν αόρατη ακόμα συλλογικότητα
τα στοιχεία που θα συνθέσουν την αύρα
της άνοιξης.
Πέμπτη 7 Οκτωβρίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου