Η Ελλάδα μου

Η Ελλάδα μου, σε σπαράγματα (στιγμιότυπα, όχι τυχαία)

...πήρα τους δρόμους του νοτιά / και τραγουδώ στην κουπαστή / σ' όλο τον κόσμο ν' ακουστεί... / κι απ' το κατάρτι το ψηλό / τον άνεμο παρακαλώ...

...μ' έχτισες μέσα στα βουνά / μ' έκλεισες μες στη θάλασσα...

...άπονοι ληστές κάναν τις πέτρες τις ζέστες λημέρι / στο Μοναστηράκι Βαυαροί χωροφύλακοι / μεσ' στην αντηλιά χορεύουν μπρος στο βασιλιά συρτάκι...

...διψάσαμε το μεσημέρι / μα το νερό γλυφό...

...με το σουγιά στο κόκκαλο / με το λουρί στο σβέρκο...

...πάνω στην πέτρα την αγιασμένη / χορεύουν τώρα τρεις αντρειωμένοι...
..για να γλιτώσουν αυτή τη φλούδα / απ' το τσακάλι και την αρκούδα...

...κι απ' το σκοτάδι στη λευτεριά / το πανηγύρι κρατάει χρόνια...

Τα πικρά μου χέρια με τον κεραυνό / τα γυρίζω πίσω απ' τον καιρό / τους παλιούς μου φίλους καλώ / με φοβέρες και...

...κι η άνοιξη ακριβή / για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή...

...με τι καρδιά, με τι πνοή / τι πόθους και τι πάθος...

...με το λύχνο του άστρου στους ουρανούς εβγήκα... / πού να βρω την ψυχή μου...

...«νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί / με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»...

...λάθος! / κι αλλάξαμε ζωή.

...και σαν θα 'ρθει το δειλινό / στον κήπο σου θα μπω / να κόψω τα τριαντάφυλλα / να κόψω τ' άστρα τ' ουρανού / και τον Αυγερινό!

Λίγο ακόμα θα ιδούμε
Τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν.